Dyskurs - 2: Przywo造wanie Nawigatora Ca這軼i

Student: Czy B鏬 jest istot fizyczn?

Nauczyciel: A czy ty ni jeste?

Student: Oczywi軼ie.

Nauczyciel: Dlaczeg騜 wi璚 nie uzna, i B鏬 r闚nie ni jest? 

Student: Nie wiem...  

Nauczyciel: Czy martwy cz這wiek mo瞠 zarz康za miastem?

Student: Nie.

Nauczyciel: Zatem, jak Pierwsze 毒鏚這 mo瞠 zarz康za Wielkim Wszech鈍iatem, kt鏎y -- w swej najbardziej podstawowej ekspresji -- jest manifestacj fizyczn?

Student: Pierwsze 毒鏚這 zamieszkuje cia這, podobnie jak ty i ja?

Nauczyciel: Czy ktokolwiek 篡j帷y na Ziemi jest w stanie stworzy co wspanialszego od instrumentu ludzkiego?

Student: Nie znam takiego przypadku.

Nauczyciel: Tak wi璚, w obr瑿ie tego 鈍iata, instrument ludzki stanowi najwy窺z form ekspresji materialno軼i?

Student: Tak s康z.

Nauczyciel: I cokolwiek jest tworzone przez cz這wieka, pozostaje kreacj mniej wspania陰 od instrumentu ludzkiego.  

Student: O ile nie jest to dziecko.

Nauczyciel: A kto jest dzieckiem Pierwszego 毒鏚豉?

Student: My jeste鄉y.

Nauczyciel: Nie. Ludzie s tysi帷e pokole oddaleni od Pierwszego 毒鏚豉. Kto jest pierwotnym dzieckiem czy te pierwsz kreacj Boga?

Student: Nie wiem. Inteligencja 毒鏚豉 czy te Duch?

Nauczyciel: Inteligencja 毒鏚豉 nie jest kreacj Boga; jest ona mobilno軼i i obecno軼i Boga.

Student: Zatem obawiam si, 瞠 nie wiem.

Nauczyciel: Kiedy ob這k wy豉nia si z b喚kitnego nieba, maj miejsce specyficzne okoliczno軼i, kt鏎e tworz owy ob這k. Pojawia si on z nieba, lecz nie przypomina nieba swoim kolorem, skal, tekstur, czy rozmiarem. Mimo to, czy nie jest poprawnym powiedzie, i ob這k jest dzieckiem nieba?  

Student: Przypuszczam, 瞠 poprawnym, ale co ma to wsp鏊nego z cia貫m Boga?

Nauczyciel: My郵 o Pierwszym 毒鏚le jak o niebie, a o ciele Pierwszego 毒鏚豉 jak o ob這ku.

Student: Zatem pierwszym dzieckiem Boga by這 cia這 fizyczne Boga?

Nauczyciel: Tak.

Student: Pierwsze 毒鏚這 stworzy這 okoliczno軼i, dzi瘯i kt鏎ym jego fizyczny odpowiednik m鏬 si zamanifestowa, aby tym samym umo磧iwi mu zarz康zanie wszech鈍iatem fizycznym. Co zatem pojawi這 si pierwsze; wszech鈍iat fizyczny czy fizyczna ekspresja Boga?

Nauczyciel: Czy wybierasz prezydenta zanim ustanowiony zostanie nar鏚?

Student: W porz康ku, rozumiem co masz na my郵i. Czy jest prawd, i jeste鄉y stworzeni na obraz Boga?

Nauczyciel: Istniej genetyczne archetypy osadzone wewn徠rz fizycznej manifestacji Boga; archetypy te maj posta siedmiokrotn. 

Student: Zatem istnieje siedem manifestacji Boga? Czy wszystkie one s fizyczne?

Nauczyciel: Mog one by w dowolnej chwili sprowadzone do postaci fizycznej, lecz B鏬 ukazuje si ka盥emu z siedmiu swoich potomk闚 w takiej formie, w jakiej zostanie on rozpoznany przez nich jako ich ojciec.

Student: Czy m闚isz teraz o siedmiu rdzennych rasach Ziemi?

Nauczyciel: Nie. Siedem ras rodzaju ludzkiego uj皻e razem stanowi cz窷 najbardziej staro篡tnej linii genetycznej wszech鈍iata, w kt鏎ej Ziemia stanowi jej niesko鎍zenie male鎥i komponent. W wypowiedzi mojej m闚i貫m o siedmiu genetycznych archetypach, kt鏎e to osadzone s w Siedmiu Rodach 安iat豉 znanych pod nazw Rasa Centralna. Czasami znani s oni te pod nazw Elohim, L郾i帷e Istoty, lub WingMakers.

Student: I m闚isz, 瞠 owe istoty podzielone s na siedem grup genetycznych?

Nauczyciel: Wielki Wszech鈍iat sk豉da si z siedmiu wszech鈍iat闚, a ka盥y z nich zbiega si wok馧 najbardziej centralnego obszaru Wielkiego Wszech鈍iata. To w豉郾ie w owym obszarze 篡je siedem fizycznych manifestacji Pierwszego 毒鏚豉, z kt鏎ych ka盥y stanowi archetyp instrumentu ludzkiego zaprojektowanego pod wszech鈍iat, dla kt鏎ego jest przeznaczony. 

Student: Czy m闚isz, 瞠 jest siedem wersji Boga?

Nauczyciel: B鏬 jest tylko jeden, lecz jest siedem instrument闚 ludzkich -- ka盥y z innymi atrybutami i zdolno軼iami -- kt鏎e owy pojedynczy B鏬 zamieszkuje. Nasz wszech鈍iat sprz篹ony jest z Si鏚mym Archetypem, i to jest w豉郾ie ta ekspresja Pierwszego 毒鏚豉, kt鏎a wchodzi w interakcje oraz zarz康za naszym wszech鈍iatem.

Student: Czy wszystkie siedem wszech鈍iat闚 jest takie jak nasz?

Nauczyciel: 安iaty fizyczne wykazuj podobie雟two we wszystkich wzgl璠ach materialnych, lecz formy 篡cia, kt鏎e je zamieszkuj, posiadaj odmienne zdolno軼i genetyczne, formy, jak i ekspresje, z kt鏎ych ka盥a bazuje na archetypie Pierwszego 毒鏚豉.

Student: Instrument ludzki z jednego wszech鈍iata, nie by豚y podobny do instrumentu ludzkiego z jakiegokolwiek z pozosta造ch sze軼iu wszech鈍iat闚?

Nauczyciel: Dok豉dnie.

Student: Ale czy nie ma miejsca podobna sytuacja nawet w obr瑿ie naszego w豉snego wszech鈍iata? Nie wszystkie humanoidalne formy 篡cia wygl康aj tak samo.

Nauczyciel: Nie jest to sprawa wygl康u. Jeste w 99% identyczny z szympansem -- od strony genetycznej -- a jednak bez w徠pienia uwa瘸sz siebie za ca趾owicie odmiennego w wygl康zie.   

Student: Czy m闚isz zatem, 瞠 wszystkie humanoidalne formy 篡cia, bez wzgl璠u na to gdzie s one rozlokowane w obr瑿ie naszego wszech鈍iata, s genetycznie po陰czone z Si鏚mym Archetypem Pierwszego 毒鏚豉?

Nauczyciel: Dok豉dnie, ale mo瞠sz r闚nie dobrze rozszerzy to tak瞠 na szerokie spektrum innych form 篡cia. Innymi s這wy, nie dotyczy to jedynie instrumentu ludzkiego.

Student: Czyli ka盥y z pozosta造ch sze軼iu wszech鈍iat闚 posiada sw鎩 w豉sny archetyp b璠帷y uciele郾ieniem Boga, a formy 篡cia istniej帷e w obr瑿ie tego wszech鈍iata dostosowane s do 闚 archetypu -- przynajmniej z perspektywy genetycznej, je郵i nie w kwestii wygl康u. Czy tak to si przedstawia?

Nauczyciel: Tak.

Student: Zatem pojawia si oczywiste pytanie, dlaczego? Dlaczego Pierwsze 毒鏚這 podzieli這 siebie na siedem wszech鈍iat闚 genetycznych?

Nauczyciel: Kiedy zbli瘸sz si do ogromnej tajemnicy, tajemnicy tak bezkresnej jak Wielki Wszech鈍iat, co wtedy, jako stw鏎ca, pragniesz bardziej ni wszystko inne?

Student: Pewno軼i, 瞠 wszech鈍iaty nie zostan zniszczone.

Nauczyciel: Za堯禦y, 瞠 nie masz co do tego w徠pliwo軼i -- tw鎩 plan jest tak doskona造.

Student: Wtedy najprawdopodobniej pragn掖bym zamieszka i eksplorowa to co stworzy貫m.

Nauczyciel: Jak m鏬豚y to zrobi?

Student: Musia豚ym w jaki spos鏏 podr騜owa.

Nauczyciel: Za堯禦y, 瞠 jeste Si鏚mym Archetypem Pierwszego 毒鏚豉. Jeste sam w swoim wszech鈍iecie, a wszech鈍iat ten jest zamieszkany jedynie przez cia豉 niebieskie. Nie istniej w nim 瘸dne odczuwaj帷e formy 篡cia, ani te nie ma 瘸dnych metod podr騜owania.

Student: Ale czy nie temu s逝篡 Inteligencja 毒鏚豉? Czy Pierwsze 毒鏚這 nie u篡wa Inteligencji 毒鏚豉 do swego podr騜owania czy te wszechobecno軼i?

Nauczyciel: Pozw鏊, 瞠 przypomn, i rozmawiamy o fizycznej ekspresji Boga. Si鏚my Archetyp Pierwszego 毒鏚豉 nie jest w stanie podr騜owa poprzez wszech鈍iat omijaj帷 prawa jakie obowi您uj w tym wszech鈍iecie. Mo瞠sz my郵e o owych Siedmiu Archetypach jak o Instrumentach Ludzkich Pierwszego 毒鏚豉, kt鏎e to cechuj podobne w豉軼iwo軼i i ograniczenia do tych, jakie my sami musimy odnosi do siebie.     

Student: Czyli fizyczne archetypy Pierwszego 毒鏚豉 nie wsp馧dziel wszechobecno軼i i wszechwiedzy swojego Ojca?

Nauczyciel: Nie wsp馧dziel.

Student: Funkcjonuj jako zesp馧, czy te s niezale積e?

Nauczyciel: Funkcjonuj one we wzajemnej kooperacji i wsp馧pracy, lecz w sprawach odnosz帷ych si do wszech鈍iata znajduj帷ego si pod ich opiek, korzystaj ze swojej suwerennej woli.

Student: Czy archetypy Pierwszego 毒鏚豉 zosta造 stworzone zaraz po stworzeniu Wielkiego Wszech鈍iata?

Nauczyciel: By造 one stworzone w takie samej kolejno軼i jak tworzona jest rodzina.

Student: Dlaczego?

Nauczyciel: P造nie wiele nauki z kreacji jednego, kt鏎a mo瞠 by przekazana dalej.

Student: Chc sprawdzi, czy zrozumia貫m to w豉軼iwie. W pewnym punkcie listwy czasowej powsta Wielki Wszech鈍iat stworzony przez Pierwsze 毒鏚這, sk豉daj帷y si z siedmiu wszech鈍iat闚, z kt鏎ych to ka盥y zarz康zany jest przez fizyczn ekspresj Pierwszego 毒鏚豉. Wszech鈍iaty te nie zawiera造 瘸dnego 篡cia poza cia豉mi niebieskimi jak gwiazdy i planety. Czy zgadza si jak dot康?

Nauczyciel: Tak.

Student: Nast瘼nie mia這 miejsce stworzenie 篡cia. W jaki spos鏏?

Nauczyciel: Pierwszy Archetyp Pierwszego 毒鏚豉 stworzy formy 篡cia, kt鏎e okre郵amy nazw: Rasa Centralna Pierwszego Wszech鈍iata. Istoty te s niezwykle pot篹ne i nie r騜ni si pod wzgl璠em funkcjonowania i formy od swego stw鏎cy. Z kolei owe istoty, stworzy造 genetyczne struktury b璠帷e pierwszymi, czysto fizycznymi przewo幡ikami duszy mieszcz帷ymi w sobie zindywidualizowane energie ducha Pierwszego 毒鏚豉.   

Student: I proces ten powt鏎zy si kolejno sze嗆 razy?

Nauczyciel: Ka盥y z wszech鈍iat闚 zaludniony zosta strukturami genetycznymi bazuj帷ymi na Archetypie Pierwszego 毒鏚豉, oddzielnego dla ka盥ego z wszech鈍iat闚. Ka盥a struktura genetyczna posiada unikalne mo磧iwo軼i, dopasowane pod k徠em eksploracji i kolonizacji wszech鈍iata, kt鏎y zamieszkuje.  

Student: Czyli istnieje siedem r騜nych struktur genetycznych przewo幡ika duszy, s逝膨cych do eksploracji Wielkiego Wszech鈍iata. W jakim celu? Dlaczego Pierwsze 毒鏚這 zaprojektowa這 wszech鈍iat w taki w豉郾ie spos鏏?

Nauczyciel: Wielki Wszech鈍iat jest ogromn sieci nosz帷ych 篡cie planet, kt鏎a umo磧iwia zindywidualizowanym 鈍iadomo軼iom ducha -- znajduj帷ym si wewn徠rz przewo幡ika duszy, czyli instrumencie ludzkim -- interakcj z ograniczeniami, jakie poprzez sw struktur, narzucaj 鈍iaty fizyczne. Poprzez interakcj z owymi ograniczeniami, struktury genetyczne ewoluuj, a wraz z biegiem ewolucji, ulegaj zjednoczeniu. 

Student: Czy m闚isz, 瞠 finaln form ewolucji jest zjednoczenie?

Nauczyciel: Nie we wszystkich gatunkach, ale u wi瘯szo軼i zaawansowanych format闚 egzystencji fizycznej, w wyniku ewolucji nast瘼uje zjednoczenie.

Student: Dlaczego?

Nauczyciel: Kiedy stwarzasz co na sw鎩 w豉sny obraz, co wtedy jest najtrudniejsz rzecz do zrobienia?

Student: Pozwolenie temu odej嗆?

Nauczyciel: Dok豉dnie. Chcesz, aby twoje stworzenie eksplorowa這 i kolonizowa這 wszech鈍iat, lecz chcesz tak瞠 aby powr鏂i這 ono do ciebie. Dlatego te, ws帷zasz w swoje stworzenie fundamentalny instynkt pragnienia powrotu do miejsca pochodzenia. Jest to instynkt jednocz帷y, i jednocze郾ie najpot篹niejszy z instynkt闚 wprojektowanych w przewo幡iki duszy, z kt鏎ych instrument ludzki jest jednym tego przyk豉dem.

Student: Zatem przewo幡iki duszy podobne do ludzkiego istniej w ca造m Wielkim Wszech鈍iecie, i wszystkie one zaprojektowane s do eksploracji poszerzaj帷ego si wszech鈍iata, lecz r闚nie do finalnego powrotu ku najbardziej centralnego obszaru. To nie ma wi瘯szego sensu.

Nauczyciel: To nie przewo幡iki duszy s tym co powraca. One s bazuj帷ymi na fizyczno軼i wehiku豉mi, kt鏎e tak jak materia fizyczna, podlegaj rozk豉dowi i przekszta販eniu. Jedynie Nawigator Ca這軼i znajduj帷y si wewn徠rz przewo幡ika duszy nie podlega rozk豉dowi ani przekszta販eniu. Jest on nie鄉iertelny i to w豉郾ie ten specyficzny element ludzko軼i zaprojektowany jest do powrotu do miejsca swego pochodzenia. 

Student: Gdzie przebiega linia stoj帷a pomi璠zy Pierwszym 毒鏚貫m a pozosta造mi formami 篡cia?

Nauczyciel: Co masz dok豉dnie na my郵i?

Student: Czy Archetypy Pierwszego 毒鏚豉 oddzielone s od Pierwszego 毒鏚豉? Innymi s這wy, czy posiadaj swoj w豉sn to窺amo嗆, czy raczej my郵 o sobie jako o Pierwszym 毒鏚le? Jak kwestia ta przedstawia si w przypadku Rasy Centralnej? 

Nauczyciel: Istnieje pi耩 kr璕闚 篡cia, kt鏎e razem sk豉daj si na Pierwsze 毒鏚這. Kr庵 centralny to 鈍iadomo嗆 Pierwszego 毒鏚豉. Kr庵 najbardziej zewn皻rzny to Inteligencja 毒鏚豉. Pomi璠zy nimi znajduj si trzy kr璕i 篡cia: siedem Archetyp闚 Pierwszego 毒鏚豉, Rasa Centralna, oraz zindywidualizowany duch-esencja, czyli Nawigator Ca這軼i.  

Student: I ka盥y z owych kr璕闚 篡cia, korze swojej to窺amo軼i umieszczony ma w Pierwszym 毒鏚le?

Nauczyciel: Tak.

Student: Czyli tak naprawd wszystkie formy 篡cia s nawleczone na siebie wzajemnie jako jedna 鈍iadomo嗆?

Nauczyciel: Nie bardziej ni rodzina stanowi jedn 鈍iadomo嗆.

Student: Czy s one rozdzielone?

Nauczyciel: S one zar闚no rozdzielone jak i zjednoczone.

Student: W jaki spos鏏?

Nauczyciel: Pi耩 kr璕闚 篡cia to odr瑿ne formy 鈍iadomo軼i. W stanie bezkszta速nym, ka盥y z kr璕闚 篡cia 鈍iadomy jest swojej jedno軼i, celu, i wrodzonego pokrewie雟twa z pozosta造mi. W kr鏊estwach fizycznych, gdzie 鈍iadomo嗆 wyra穎na jest poprzez wymiarowo zogniskowanego przewo幡ika duszy, ich 鈍iadomo嗆 owych po陰cze jest zredukowana. St康 te s oni zar闚no oddzieleni jak i zjednoczeni, w zale積o軼i od tego, na kt鏎ej warstwie 鈍iadomo軼i skupiona jest istota.   

Student: Zatem m闚isz, i nawet Archetypy Pierwszego 毒鏚豉 -- jako 瞠 posiadaj cia這 fizyczne -- funkcjonuj w tr鎩wymiarowym 鈍iecie bez silnego odczuwania po陰czenia z Pierwszym 毒鏚貫m? Trudno jest to sobie wyobrazi.

Nauczyciel: Nikt w obr瑿ie Rasy Centralnej nie pretenduje do wiedzy dotycz帷ej tego, w jakim stopniu Archetypy Pierwszego 毒鏚豉 maj zredukowan zdolno嗆 przywo造wania swej wibracji 毒鏚這wej. Jednak瞠, cz這nkowie Rasy Centralnej posiadaj pe軟 wiedz na temat tego, jak przewo幡icy duszy tr鎩wymiarowej rzeczywisto軼i stwarzaj stan oddzielenia powoduj帷y, i przywo造wanie bosko軼i zredukowane jest do tego stopnia, 瞠 istota uwa瘸 sam siebie za oddzielon od Pierwszego 毒鏚豉, a w zwi您ku z tym, tak瞠 od jego mo磧iwo軼i.        

Student: Oddzielona od mo磧iwo軼i Pierwszego 毒鏚豉?

Nauczyciel: Je郵i wierzysz, 瞠 jeste mr闚k, jak bardzo twoje zachowanie odbiega od zachowania or豉?

Student: Ale mr闚ka nie jest or貫m.

Nauczyciel: Ale Nawigator Ca這軼i jest Pierwszym 毒鏚貫m. Je郵i mr闚ka by豉by or貫m pod ka盥ym wzgl璠em pr鏂z formy, lecz uto窺amia豉by ona swoje mo磧iwo軼i z mo磧iwo軼iami mr闚ki, wtedy orze powoli traci豚y swoj zdolno嗆 do latania, a ca貫 jego cia這 fizyczne, umys, oraz wzornik emocjonalny uleg造by przemianie. Jego dotychczasowy przewo幡ik duszy zosta豚y dos這wnie odrzucony. 

Student: Nasze cia豉 powoduj, i nasza dusza odrzuca swoj to窺amo嗆?

Nauczyciel: Nie. Nasze poczucie oddzielenia od naszej wibracji 毒鏚這wej powoduje, i nasz instrument ludzki pozostaje w stanie odrzucania swej to窺amo軼i. Odrzucenie 闚 ju nast徙i這, i po prostu trwale si utrzymuje.    

Student: Zatem celem naszym jest przebudzi ow wibracj 毒鏚這w i rozpocz望 ponowne uto窺amienie si z jej bosko軼i -- czy dzia豉nie to jest tym, kt鏎e powoduje ewolucj instrumentu ludzkiego w kierunku Nawigatora Ca這軼i?

Nauczyciel: Czego potrzebujesz gdy zamierzasz wznieci ogie?

Student: Suche drewno, podpa趾, oraz du穎 pracy, kt鏎a wytworzy wystarczaj帷y 瘸r do rozpalenia podpa趾i.

Nauczyciel: A kt鏎y z tych element闚 jest najbardziej niezb璠ny?

Student: Przypuszczam, 瞠 podpa趾a.

Nauczyciel: Czy mo瞠sz rozpali ogie bez kt鏎egokolwiek z tych element闚?

Student: Nie.

Nauczyciel: Jeste tego pewien?

Student: Hmm, m鏬豚ym rozpali ogie sam podpa趾, lecz bez suchego drewna, nie utrzyma豚y si on d逝go.

Nauczyciel: Czy zatem wszystkie elementy nie s niezb璠ne?

Student: Owszem.

Nauczyciel: A czy je郵i posiada豚ym wszystkie niezb璠ne elementy do rozpalenia ognia, lecz nie mia豚ym w tym zakresie do鈍iadczenia, to czy by豚ym w stanie wytworzy ogie?

Student: Prawdopodobnie nie.

Nauczyciel: M鏬豚ym nawet nie zdawa sobie sprawy, je郵i kto dostarczy豚y mi wszystkie sk豉dniki, i s逝膨 one do rozpalenia ognia. Zgadza si?

Student: Zgadza.

Nauczyciel: Zatem wiedz opart na do鈍iadczeniu mo瞠my doda tak瞠 jako niezb璠ny element.

Student: Tak.

Nauczyciel: A co je郵i nie widzia豚ym potrzeby rozpalenia ognia?

Student: W porz康ku, zatem potrzebujesz tak瞠 powodu lub pragnienia.

Nauczyciel: Tak. Pragnienie i cel s niezb璠ne.

Student: OK, zgadzam si wi璚 aby doda je do naszej wyd逝瘸j帷ej si listy.

Nauczyciel: A co je郵i byliby鄉y na zewn徠rz i pada豚y deszcz, a nasza podpa趾a zamoczy豉by si -- 

Student: Rozumiem, musz by odpowiednie warunki.

Nauczyciel: Czyli warunki s tak瞠 wa積e?

Student: Tak, ale do czego zmierzasz? Nie potrafi zrozumie jak to odnie嗆 do mojego pytania o to, co jest czynnikiem powoduj帷ym ewolucj w kierunku Nawigatora Ca這軼i?

Nauczyciel: Upro軼i貫 swoje pytanie do ekstremalno軼i. R闚nania odnosz帷e si do ewolucji s tak skomplikowane, i pozostaj niewidoczne dla umys逝 instrumentu ludzkiego. Nie chodzi tutaj jedynie o ponowne uto窺amienie si z wibracj 毒鏚這w czy Fragmentem-Boga, kt鏎y przyci庵a Nawigatora Ca這軼i do w豉snej bosko軼i oraz reaktywuje swoje mo磧iwo軼i jako replika Pierwszego 毒鏚豉. R闚nanie to powi您ane jest z tysi帷ami niezb璠nych element闚 powi您anych w sp鎩n, starannie zorkiestrowan 軼ie磬. Chcia貫m ci o tym przypomnie.    

Student: Ale czy uproszczenie nie jest koniecznym zabiegiem maj帷ym na celu zbli瞠nie si do sedna tematu? Jak ktokolwiek mo瞠 by w stanie poda wszystkie wyst瘼uj帷e czynniki i jednocze郾ie prowadzi rozumn dyskusj?   

Nauczyciel: Tu w豉郾ie le篡 sedno mojej wypowiedzi. Nie jest to mo磧iwe.

Student: Zatem nie mo瞠my nawet o tym podyskutowa?

Nauczyciel: Nie, nie w taki spos鏏 aby osi庵n望 jakikolwiek stopie dok豉dno軼i. Obwody ewolucyjne podlegaj systemom z這穎nym, a systemy te s tak ogromne i wielofasetowe, i s這wa -- u篡te do ich opisania -- pomagaj skupi si jedynie na pojedynczym elemencie, a element ten nigdy nie jest -- sam w sobie -- wystarczaj帷o pot篹ny, aby katalizowa lub mobilizowa 軼ie磬 ewolucyjn.     

Student: Zatem jak temu zaradzi?

Nauczyciel: Je郵iby mia magiczn przyjaci馧k, kt鏎a by豉by nieomylna w swych opiniach i perfekcyjna w swych decyzjach, jako 瞠 mia豉by ona klarowny obraz celu Pierwszego 毒鏚豉 i w zwi您ku z tym wiedzia豉by jak podr騜owa przez 篡cie, tak aby osi庵n望 swoje ponowne zjednoczenie z Bogiem. Co zrobi豚y z tak przyjaci馧k?  

Student: Ws逝chiwa豚ym si w ni. Poprosi豚ym j o wskaz闚ki i przewodnictwo. Pod捫a豚ym za ni tak blisko jak to tylko mo磧iwe.

Nauczyciel: Nawet je郵i jej kroki prowadzi造by na urwisko oraz do skoku z niego?

Student: Hmm, je郵i rzeczywi軼ie uwierzy豚ym, i jest ona nieomylna w swych opiniach, pod捫y豚ym za ni, nawet je郵iby skoczy豉 z urwiska. Ufa豚ym, 瞠 w jaki spos鏏 nic mi si nie stanie, je郵i za ni pod捫.

Nauczyciel: Co je郵i ona nie wiedzia豉by, 瞠 ty za ni pod捫asz, a w dodatku posiada豉by mo磧iwo軼i, kt鏎ych ty nie posiadasz? W tym przyk豉dzie potrafi豉by ona lata, a ty nie.

Student: Przypuszczam, 瞠 zrobi豚ym ogromny b陰d pod捫aj帷 za ni, i w rezultacie czego zgin掖bym.

Nauczyciel: Czyli opinie twojej przyjaci馧ki, mimo 瞠 by造by nieomylne dla niej samej, doprowadzi造by do twego zniszczenia.

Student: Tak.

Nauczyciel: Zatem w czyje r璚e z這篡sz swoje zaufanie?

Student: W swoje w豉sne.

Nauczyciel: Dlaczego?

Student: Poniewa znam swoje w豉sne ograniczenia.

Nauczyciel: Tak wi璚, co jest czynnikiem mobilizuj帷ym czyj捷 軼ie磬 ewolucyjn w kierunku Ca這軼i i jedno軼i?

Student: Chcesz powiedzie, czy m鏬豚ym podsumowa to pojedynczym stwierdzeniem -- pomimo faktu, i pokaza貫 mi wcze郾iej, 瞠 jest to nie do wykonania?

Nauczyciel: Bardzo dobrze si uczysz.

Student: Zaufanie sobie samemu.

Nauczyciel: Kt鏎ej cz窷ci siebie?

Student: Duszy.

Nauczyciel: A przewo幡ikowi?

Student: W porz康ku, potrzebuj zaufa ca貫mu sobie.

Nauczyciel: Ufaj cz窷ci siebie oraz ca這軼i siebie. Ufaj ich po陰czeniu z Pierwszym 毒鏚貫m. Ufaj Fragmentowi-Boga, kt鏎y to orkiestruje wszystkie elementy owej z這穎no軼i w sp鎩ne do鈍iadczenie i wiedz, zapewniaj帷e rekolektywowanie si twojej bosko軼i. Ufaj procesowi ewolucyjnemu zdefiniowanemu przez Pierwsze 毒鏚這. Ufaj ka盥emu z element闚, kt鏎e wymieni貫m powy瞠j, bardziej ni zewn皻rznym g這som, kt鏎e napotykasz, bez wzgl璠u na to jak bardzo nieomylne mog造by one nie by. Ufaj swojemu samo-poznawaniu si i jego zdolno軼i prowadzenia ci we wznosz帷ej si spirali twej podr騜y.  

Student: Nawet je郵i jestem tylko studentem?

Nauczyciel: Czy wszyscy nie jeste鄉y studentami?

Student: Ale s tacy, kt鏎zy wiedz wi璚ej ode mnie. Nie czuj, i posiadam na tyle wiedzy, a瞠by zaufa sobie. Jak mog przezwyci篹y owe samo-pow徠piewanie.

Nauczyciel: Nie jest to co co mo積a przezwyci篹y. Je郵i by tak by這, to czy potrzebowa豚y wtedy ufno軼i?

Student: Przypuszczam, 瞠 nie.

Nauczyciel: Kiedy zaczynasz zg喚bia wysoko-z這穎ne rozr騜nienia danego poj璚ia, nieub豉ganie zbli瘸sz si do muru, kt鏎y definiuje granice twojej pami璚i lub do鈍iadczenia. Gdy ju dotrzesz do 闚 muru, nie ma nic niew豉軼iwego w poszukiwaniu pomocy od innych, niemniej jednak pami皻aj, 瞠 to ty jeste istot, kt鏎a jest najbardziej 鈍iadoma swych w豉snych potrzeb. Mur, kt鏎y odnajdujesz, mo瞠 by dok豉dnie tym, co jest ci potrzebne w danym czasie.  

Student: Zatem powinienem sta si bardziej 鈍iadomy swoich w豉snych potrzeb.

Nauczyciel: A dok豉dniej potrzeb, kt鏎e nap璠zaj twoj ewolucj jako Suwerenna Ca這嗆. Je郵i odczuwasz g堯d, tw鎩 穎陰dek przypomni ci o sobie. Je郵i jeste zm璚zony, powieki twoje stan si niezno郾ie ci篹kie. Co jest tego typu ekwiwalentem w twej ewolucji jako Suwerenna Ca這嗆?

Student: To interesuj帷e pytanie. Nie wiem.

Nauczyciel: Co powoduje, i poszukujesz swej wy窺zej ja幡i?

Student: Przypuszczam, 瞠 brak odpowiedzi na pytania typu: kim jestem?, dok康 zmierzam?, lub dlaczego tutaj jestem?

Nauczyciel: Naprawd? Pytania, na kt鏎e nie znasz odpowiedzi przebudzaj twoje zainteresowanie swoj najwy窺z ja幡i?

Student: Wnioskuj z twojego pytania, i odpowiedzia貫m niew豉軼iwie. Zatem co to jest?

Nauczyciel: Inspiracja! Inspiracja p造n帷a od duchowych mistrz闚, kt鏎zy pojawili si przed tob. Inspiracja od Natury. Inspiracja od sztuki. Lecz najwa積iejsza z nich to inspiracja p造n帷a od kr鏊estwa Nawigatora Ca這軼i w tobie, do twego instrumentu ludzkiego, kt鏎a niestrudzenie rozpala twoje pragnienie przypomnienia sobie rzeczywisto軼i Fragmentu-Boga znajduj帷ego si w twoim wn皻rzu.    

Student: Jak rozpozna ow inspiracj?

Nauczyciel: Nie jest wa積e jej rozpoznanie. Kluczow kwesti jest jej odczuwanie i przyj璚ie jej obecno軼i, jako 瞠 w ten spos鏏 rozwijasz swoje samo-zaufanie i samo-poznawanie.

Student: Czy istniej techniki aby to zrealizowa?

Nauczyciel: Oczywi軼ie.

Student: Jak one wygl康aj?

Nauczyciel: Jeszcze ich nie wynalaz貫?

Student: My郵a貫m, 瞠 mo瞠sz zna jakie, kt鏎ymi m鏬豚y si podzieli.

Nauczyciel: Znam moje w豉sne. Nie znam twoich.

Student: To one s dla ka盥ego inne?

Nauczyciel: Nie wiem.

Student: W jaki spos鏏 stworzy貫 swoje w豉sne techniki?

Nauczyciel: Je郵i chcesz nawi您a relacj z kim kogo chcesz pozna, co wtedy robisz?

Student: Mog zaprosi tak osob na rozmow przy herbacie, czy te na przyk豉d napisa do niej list wst瘼ny, w kt鏎ym prosz j o spotkanie.   

Nauczyciel: A co je郵i nie odpowie?

Student: Prawdopodobnie za這輳, 瞠 by豉 zbyt zaj皻a lub, co bardziej prawdopodobne, nie zainteresowana spotkaniem ze mn.     

Nauczyciel: I tu w豉郾ie jest ten problem.

Student: Jaki?

Nauczyciel: Instrument ludzki zbyt 豉two poddaje si, gdy zaprasza on Nawigatora Ca這軼i do swego kr鏊estwa; je郵i ju w og鏊e to robi.

Student: My郵, 瞠 wszyscy jeste鄉y wra磧iwi na odrzucenie.

Nauczyciel: Czy uwa瘸sz, 瞠 jest mo磧iwe bycie odrzuconym przez instrumenty boskie Pierwszego 毒鏚豉?

Student: Nigdy o tym wcze郾iej nie my郵a貫m. Czy jest mo磧iwe?

Nauczyciel: Nie jest to mo磧iwe. Instrumenty boskie Pierwszego 毒鏚豉 s zawsze czujne na szczere pro軸y, i nigdy nie odrzucaj propozycji powi瘯szenia ich obecno軼i wewn徠rz instrumentu ludzkiego istoty, kt鏎a pragnie wznosi swoj 鈍iadomo嗆. Jest to niezmienne prawo wszech鈍iata.

Student: Czy istnieje lepszy spos鏏 na wystosowanie tego zaproszenia, ni zwyk貫 poproszenie w modlitwie?

Nauczyciel: Nie chodzi tu o twoje s這wa, kt鏎e b璠 us造szane. Pod uwag brane s twoje uczucia oraz czysto嗆 ich motywacji. M鏬豚y by pijany i przeklina najg這郾iej jak potrafisz, lecz je郵i twoje najg喚bsze uczucia by造by czyste, szczere, skromne, i motywowane mi這軼i, twoje zaproszenie by這by przyj皻e. Dla kontrastu; m鏬豚y medytowa przez wiele dni, stara si mie doskona造 charakter, i wyra瘸 sw pro軸 w naj豉godniejszym szepcie czystego umys逝, lecz je郵iby splamiony by motywacjami pychy i wywy窺zania si, twoje zaproszenie najprawdopodobniej by這by odrzucone.  

Student: Dlaczego Nawigator Ca這軼i, lub jakikolwiek instrument boski Pierwszego 毒鏚豉 mia豚y si o to troszczy?

Nauczyciel: A dlaczego ty troszczysz si o to, czy jedzenie, kt鏎e spo篡wasz podane jest na czystym talerzu czy na brudnej pod這dze?

Student: Nie rozumiem por闚nania?

Nauczyciel: Instrument ludzki jest naczyniem czy te przewo幡ikiem duszy. Na twej planecie, stanowi on mieszkanie dla czystego i perfekcyjnego instrumentu Pierwszego 毒鏚豉: Nawigatora Ca這軼i. Je瞠li instrument ludzki zanieczyszczony jest przez my郵i materialno軼i, motywacje wywy窺zania si, lub przez dzia豉nia przesi彗ni皻e nienawi軼i, wtedy to przewo幡ik duszy staje si mniej podatny na wibracje Nawigatora Ca這軼i. Je郵i Nawigator Ca這軼i w niekt鏎ych przypadkach zostanie przywo豉ny do takiego naczynia oraz udost瘼ni swoje mo磧iwo軼i, wtedy owe oryginalne mo磧iwo軼i zostaj uszkodzone dla egoistycznych cel闚.        

Student: Tak wi璚 Nawigator Ca這軼i nie chce, aby jego mo磧iwo軼i by造 skalane przez zanieczyszczonego przewo幡ika duszy?  

Nauczyciel: Po cz窷ci jest to prawda, lecz bardziej chodzi o to, i Fragment-Boga wewn徠rz ciebie woli ukazywa swe energie instrumentowi ludzkiemu, kt鏎y zaprosi go z zamiarem wsp馧dzielenia jego wizji i rozumowania. Po otrzymaniu zaproszenia, monitoruje on reakcje instrumentu ludzkiego na jego obecno嗆. Je郵i zaproszenie takowe jest wielokrotnie ponawianie, Fragment-Boga kontynuuje swoje pojawienie si jako natchniona, duchowo naprowadzona 鈍iadomo嗆, prowadz帷a instrument ludzki w jego ziemskiej misji.

Student: Brzmi to jak przej璚ie przez Fragment-Boga. Czy tak jest?

Nauczyciel: Fragment-Boga wprowadza bosk perspektyw do instrumentu ludzkiego. Umo磧iwia on przewo幡ikowi duszy stanie si wizj duszy w s逝瘺ie Pierwszemu 毒鏚逝. Czyni帷 tak instrument ludzki ulega transformacji.

Student: Rozumiem. My郵, 瞠 potrzebuj troch czasu, aby sobie to wszystko uporz康kowa. Dzi瘯uj za podzielenie si twoj perspektyw i pomoc w zrozumieniu mej w豉snej.

Nauczyciel: Ca豉 przyjemno嗆 po mojej stronie.

 

Image